شمارهٔ ۲۳۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق است. شاعر می‌گوید که هیچ چشم بدی به معشوق او آسیب نخواهد زد و زیبایی او عالی‌تر از آن است که کسی بتواند به آن آسیب برساند. همچنین معشوق تمام خواسته‌های دل او را برآورده می‌کند و او به زیبایی‌ای همچون نخل درختی است که درختی کور نمی‌تواند به آن برسد.در واقع، شاعر این احساس را بیان می‌کند که معشوقش از هر آسیبی در امان است و او را در کنج دلش به خوبی می‌پرستد.
چشم بد کس بچشم مستت نرسدآفت بدو لعل می پرستت نرسد
هوش مصنوعی: نگذار که چشمهای بد به تو آسیب برسانند، زیرا کسی که به زیبایی تو دل بسته، هرگز متوجه بدیها نخواهد شد.
سر تا قدم تو بر مراد دل ماستای نخل مراد ما شکست نرسد
هوش مصنوعی: تمام وجود تو برآورده کننده آرزوهای قلب ماست، ای درختی که آرزوهای ما از تو برآورده میشود، ولی هیچ آسیبی به تو نرسد.