تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۹

می خور که حیات جاودانت بدهندوز صد چو سکندری امانت بدهند
دریاب حیات نقد و ضایع مگذارکاینت برود ز دست و آنت ندهند