تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۵۵

هر دل که درو مهر کسی ریش کنداز پرتو عشق روشنی پیشه کند
گر سخت تر از سنگ بود آتش عشقبگدازد و صافی ترش از شیشه کند