تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۵۶

تا دل غم جان داشت بدلبر نرسیدتا خاک نگشت سر بدان در نرسید
هرگز بگهر دست شناور نرسدتا غرقه نشد کسی بگوهر نرسید