شمارهٔ ۲۷۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که عشق او به شدت بر جانش تأثیر گذاشته و او را از درد و غم خود جدا نمیکند. با وجود اینکه در دنیا مشکلات و غمهای بسیاری وجود دارد، هیچ چیز نمیتواند به عمق اندوه و درد او در دلش نزدیک شود.
عشقت که زغم رشته جانم گسلدهرگز نفسی بحال خویشم نهلد
هوش مصنوعی: عشق تو به قدری عمیق و تاثیرگذار است که اگر از غمهایش رها شوم، هرگز نمیتوانم نفس راحتی بکشیم و به حال خودم توجهی داشته باشم.
هر چند که سر بسر جهان خار غمستخاری ندمد که در دل من نخلد
هوش مصنوعی: هرچند که مشکلات و غمها در تمام جهان پراکندهاند، اما هیچ چیزی نمیتواند درد و ناراحتی عمیق من را کاهش دهد.