تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۷۹

آن جو که بریده گشت از چشمه خوددر گلشن خاک رفت و سیری بنمود
از رنگ برنگ گشت و از شاخ بشاخباز آمد و پیوست بدریای وجود