شمارهٔ ۳۰۰
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که درویش سخی (بخشنده) مورد محبت و دوستی همه قرار می‌گیرد، در حالی که کسی که بخیل و تنگ‌نظر است از دیگران بیزار است. همچنین، این شعر به تفاوت ارزش گل و خاری اشاره دارد؛ هر خاری که به گل می‌رسد، ارزشمند است، اما گلی که از بستان گل ندهد، مانند خار بی‌ارزش است.
درویش سخی را همه کس یار بودوز منعم ممسک همه را عار بود
هوش مصنوعی: مردان بخشنده و سخاوتمند همیشه برای دیگران محبوب و مورد احترام هستند، اما کسانی که در بخشش و کمک به دیگران کسلکننده و بخیلاند، دیگران فراری و دوری از آنها هستند.
خاری که گلی دهد عزیزست چو گلگلبن که گلی نیاورد خار بود
هوش مصنوعی: اگر خار، گلی تولید کند، ارزشمند است؛ همانطور که گلی که از گلبن میآید، چون گلی نمیآورد، خود بی‌ارزش است.