شمارهٔ ۳۱۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و سرنوشت آدم صحبت میکند. شاعر میگوید که آدم در اوج زیبایی و تقوا خلق شده بود، اما زمانی که به هوس و شهوت روی آورد، به پایینترین درجات سقوط کرد. در واقع، این ابیات به تضاد بین عشق حقیقی و انحراف از آن اشاره دارد.
آدم که بعشق محرم یار بوددر احسن تقویم سزاوار بود
هوش مصنوعی: انسانی که به عشق یار خود پایبند است و در بهترین شکل و حالت خود قرار دارد، شایسته و سزاوار توجه و محبت است.
هر گه که بشهوت آید از عشق فرودر اسفل سافلین گرفتار بود
هوش مصنوعی: هر زمانی که شخصی به لذتهای دنیوی و شهوتزدگی روی بیاورد، در حالت نابهنجاری و قهری گرفتار میشود.