تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۵

نقش سخنم بنقش نقاش بودجان است ولی نهان ز اوباش بود
روزی که اجل طلسم ما را شکنداین گنج نهان بر همه کس فاش بود