شمارهٔ ۳۳۹
هوش مصنوعی: در این شعر به توانایی‌های انسانی و قدرت اراده اشاره شده است. شاعر بیان می‌کند که هرچیزی که در علم و دانش شخص وجود دارد، می‌تواند به وقوع بپیوندد، حتی اگر در حال حاضر وجود نداشته باشد. همچنین اشاره می‌شود که مانند بازی با موم، انسان می‌تواند واقعیت‌ها را شکل دهد و تغییر دهد.
هر چیز که در علم تو معلوم بودموجود باشد اگر چه معدوم بود
هوش مصنوعی: هر چیزی که در علم و دانش تو شناخته شده است، وجود دارد؛ حتی اگر در واقعیت وجود نداشته باشد.
نخل دو جهان شکستن و ساختندر دست ارادت تو چون موم بود
هوش مصنوعی: درخت نخل دنیا در دستان تو مانند موم است؛ تو میتوانی آن را بشکنی و دوباره بسازی.