تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۴۰

پروانه تر از شمع روشن طلبدموسی ز چراغ نخل ایمن طلبد
نقد تو برون ز گنج دل نیست ولیاز دل طلبم من و دل از من طلبد