تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۴۴

از بس که دلم پیام او می‌شنودو اوصاف مه تمام او می‌شنود
چشم از همه رویی رخ او می‌نگردگوش از همه گوشه نام او می‌شنود