شمارهٔ ۳۶۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت شخصی می‌پردازد که در جمع افراد دیگر دیده می‌شود. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که این زیبایی باید از چشم‌ها دور بماند تا جلوه‌گری و راز آن حفظ شود. در واقع، تا زمانی که نگاه‌ها به او نرسد، زیبایی‌اش مانند گل و نرگس بی‌نظیر خواهد ماند.
با صاحب حسن دیده حس باشدقطع نظرش ز اهل مجلس باشد
هوش مصنوعی: هر گاه با صاحب زیبایی مواجه شوی، حس زیبایی در تو بیدار می‌شود و توجه به جمع و دیگران را فراموش میکنی.
تا از گل رخ بنفشه اش بر ندمدچشمش بزمین چو چشم نرگس باشد
هوش مصنوعی: تا زمانی که زیبایی و جذابیت چهره او از گل بنفشه کمتر نشود، چشمانش به زمین نمیافتد و مانند چشم نرگس زیبا و پرجاذبه است.