شمارهٔ ۳۷۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شخصی از دیگری می‌پرسد که در پایان کار چه بر سر جان و تن او خواهد آمد. پاسخ شنونده این است که به حال خود نپردازد و به سرنوشت جان خود توجه کند، زیرا هرکس باید خود را در مواجهه با سرنوشت در نظر بگیرد. در واقع، اشاره به عدم شناخت و رازهای زندگی دارد.
پرسید کسی که آخر آیا چه شودوین جان بکجا رود تن ما چه شود
هوش مصنوعی: یک نفر از دیگری می‌پرسد که در نهایت چه بر سر ما خواهد آمد و اینکه روح ما به کجا خواهد رفت و بدن ما چه سرنوشتی خواهد داشت.
گفتم ز من ایمدعی اینحال مپرسجانت که برآید بنگر تا چه شود
هوش مصنوعی: به او گفتم که در مورد من سوال نکند، چون حال من را نمیداند. تو فقط نگران حال خودت باش و ببین چه پیش میآید.