شمارهٔ ۳۹۵

هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که او را از نگاه‌های غیربا صرف نظر از عشق و شیدایی‌اش محفوظ بدارد. او می‌گوید که اگر برای یک لحظه هم بخواهد نفسی بکشد، دور از یاد و حضور خداوند خواهد بود و از او می‌خواهد که او را از غبار آن نفس دور نگه دارد. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده وابستگی عمیق شاعر به یاد خدا و عشق الهی‌اش است.