شمارهٔ ۳۹۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساساتی درباره‌ی عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر اشاره دارد که گرچه مقام و ثروت دنیوی می‌تواند خوشایند باشد، اما دیدار معشوق و زیبایی او از همه چیز زیباتر و دلپذیرتر است. در واقع، عشق و زیبایی معشوق بر تمام لذایذ دنیایی غلبه دارد.
آنگل که غمش ز پادشاهی خوشتررویش ز صفای صبحگاهی خوشتر
هوش مصنوعی: غم بودن او از حکومت، برایم زیباتر است. دیدن چهرهاش، از نور صبح هم زیباتر و دلنشینتر است.
هر چند که دلخواه بود عیش جهاندیدار خوشش زهر چه خواهی خوشتر
هوش مصنوعی: هرچند زندگی در این دنیا خوشایند است، اما دیدن محبوب از هر چیزی شیرینتر است.