تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۰۰

هر چند که تنگدستی ای شاخ بهاربوی کرم از تو میدمد لیل و نهار
خوشباش که تنگدستی غنچه گلبهتر ز فراغ دستی شاخ بهار