شمارهٔ ۴۵۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به دلبستگی خود به عشق و جنون اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی اگر عقل همراهم باشد، باز هم خواهان مستی ناشی از عشق است. او می‌گوید که با وجود دردها و زخم‌هایی که عشق به او وارد می‌کند، این زخم‌ها ارزشمندتر از درمان‌های عقلانی هستند. در واقع، او عشق را بر عقل ترجیح می‌دهد، حتی اگر به جنون بیانجامد.
ساقی من مست کی شوم همدم عقلمجنون صفت آواره ام از عالم عقل
هوش مصنوعی: ای ساقی، وقتی من مست میشوم که همراه عقل، دچار جنون شوم؛ چرا که من از دنیای عقل، آواره و بیخانمان هستم.
هر چند که عشقست سراسر همه زخمزخمی که زند عشق به از مرهم عقل
هوش مصنوعی: عشق همیشه باعث درد و زخم میشود، اما این درد ناشی از عشق به مراتب بهتر از درمان‌های عقلانی است.