تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۵۸

یا رب مهل اندر گنه اندوختنمبنما ره علم و حکمت آموختنم
از برق کرم چراغم افروخته کنهر چند چو شمع لایق سوختنم