تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۶۷

گه در طلب عیش و سروری بودیمگه در پی خلوت و حضوری بودیم
آخر نه بدین کشید کار و نه بدانما خود همه سودا و غروری بودیم