شمارهٔ ۴۷۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق خود به معشوقه‌اش سخن می‌گوید و می‌گوید که زیبایی او برایش از جان عزیزتر است. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که در زحمت و ناراحتی نرود و در عوض می‌گوید که او همیشه یاد چهره‌اش را در دل دارد. همچنین، شاعر می‌فهمد که ارزش معشوقش را بیشتر از هر گلی می‌داند.
ایسرو روان که خوشتری از جانمدر تاب مشو اگر گلت میخوانم
هوش مصنوعی: ای دل، تو آنقدر برای من عزیز هستی که از جانم هم بیشتر دوستت دارم. اگر به تو علاقهمند شدهام، لطفاً ناراحت نشو.
گل گویم و یاد رویت آرم ورنهمن قدر تو و قیمت گل میدانم
هوش مصنوعی: اگر بگویم گل، به یاد چهرهات میافتم، ولی اگر نگویند، من ارزش و بهای تو را از گل بیشتر میدانم.