شمارهٔ ۴۹۲
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از عشق صحبت می‌کند و می‌گوید که ما با وجود غم‌های عشق تو، مثل قند لذت می‌بریم. او از معشوق می‌خواهد که اگر به این عشق باور ندارد، بیاید و قسم یاد کند. همچنین از لطافت و زیبایی معشوق می‌گوید و با وجود درد و رنجی که می‌کشد، باز هم آماده است تا آن را تحمل کند.
ما ز هر غم عشق تو چون قند خوریمباور نکنی بیا که سوگند خوریم
هوش مصنوعی: ما از هر درد و غم عشق تو مثل قند شیرین هستیم. اگر به این حرفها اعتقاد نداری، بیا و سوگند میخوریم که اینطور است.
ای کان نمک بی شکر لعل تو چنددندان بجگر نهیم و خون چند خوریم
هوش مصنوعی: ای نمک که بدون شیرینی لعل تو وجود دارد، چرا ما دندانهای خود را بجگر بگذاریم و خون زیادی بریزیم؟