شمارهٔ ۴۹۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و زیبایی معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید که از ستم معشوق به نوعی آرامش می‌یابد و زیبایی او سبب می‌شود که در دل هر کس زخمی وجود داشته باشد. معشوق به مانند گلی زیباست که در گلشن خوشبویی خود، جراحت‌ها و دردهای عشق را نمایان می‌کند.
ای کز ستم تو راحتی می یابموز خون لبت ملاحتی می یابم
هوش مصنوعی: ای کسی که از ظلم تو آسایش میگیرم و از خون لبهات زیبایی و جذابیتی مییابم.
در گلشن حسن لاله زار رخ توبر هر جگری جراحتی می یابم
هوش مصنوعی: در باغ زیبایی، هر بار که به چهره تو نگاه میکنم، زخم و درد تازهای در دل مییابم.