شمارهٔ ۴۹۷
هوش مصنوعی: این دو بیت بیانگر عشق و اشتیاق عمیق شاعر به معشوق است. شاعر معشوق خود را به عنوان شاه و آرامش‌بخش دل و جانش معرفی می‌کند و می‌گوید که او دین و زندگی‌اش را در روز روشن دزدیده است. او در دل شب تنها دعای معشوقش را می‌گوید، که نشان‌دهنده شدت احساسات و وابستگی‌اش به اوست.
آنشوخ که من شاه بتانش گویمآرام دل و جان جهانش گویم
هوش مصنوعی: آن معشوقی که من او را شاه بتها مینامم، آرامش دل و جان من و همه چیز این جهان است.
او دین و دلم به روز روشن دزدیدمن در دل شب دعای جانش گویم
هوش مصنوعی: او ایمان و عشق مرا در روز روشن گرفت و من در دل شب برای جان او دعا میکنم.