شمارهٔ ۴۹۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر بیان میکند که خورشید مهر و محبت خود را به محبوب میدهد و جانش را برای او فدای عشق میکند. او حتی اگر جانش به اندازه تمام ذرات جهان باشد، باز هم برای محبت محبوب آماده است تا آن را در راه عشقش فدای محبوب کند.
خورشید رخا ز مهر خود داد دهمکز بهر تو جان من دهم و شاد دهم
هوش مصنوعی: خورشید روی تو را از محبت خود به من عطا کرد، به طوری که برای تو جانم را فدای تو میکنم و شادی را به تو تقدیم میکنم.
گر جان بودم بقدر ذرات جهاناز مهر تو راه ذره بر باد دهم
هوش مصنوعی: اگر جانم به اندازه ذرات جهان بود، از عشق تو، راه ذرهای را هم به باد میدهم.