تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۱۸

زنهار که بد گفتن کس وِرد مکنوین آتش شر قرین گوگرد مکن
دانی که همیشه می‌جهد برق بلاپس خرمن فتنه گرد خود گرد مکن