شمارهٔ ۵۳۵
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر بیان می‌کند که آدمی نمی‌تواند با ذلت و ناچیزی زندگی کند و همچنین نمی‌تواند در خانه‌اش بماند در حالی که آماده رفتن نیست. او همچنین می‌گوید که اگر جانش به کسی تعلق دارد، باید فدای او شود و نمی‌تواند از اموال دیگران بهره ببرد و بخیل باشد. این ابیات به اهمیت فداکاری و نیکوکاری در زندگی اشاره دارند.
از بهر سری ذلیل نتوان بودندر خانه شب رحیل نتوان بودن
هوش مصنوعی: به خاطر سر ذلیل و ناتوانی نمیتوان در خانه ماند و در شب سفر رفت.
جان مال تو شد چرا فدابت نکنماز مال کسان بخیل نتوان بودن
هوش مصنوعی: جان من متعلق به تو شد، پس چرا جانم را فدای تو نکنم؟ من نمیتوانم از مال و دارایی افرادی بخیل فداکاری کنم.