شمارهٔ ۵۳۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به معشوق خود می‌گوید که هرگز میل او را نادیده نگیرد و به عهد خود وفا کند. او دل معشوق را سرد و سنگی توصیف می‌کند، در حالی که خود را نرم و انعطاف‌پذیر می‌داند. شاعر این موضوع را به قدرت الهی نسبت می‌دهد و می‌گوید تغییر دل‌ها کار اوست و نه از توانایی انسان.
هرگز نکنی میل من ایعهد شکنسنگ است دل تو ای بت سیم ذقن
هوش مصنوعی: هرگز مایل به من نباش، ای عهدشکن. دل تو مانند سنگ است، ای معشوق با چهره نقرهای.
من نرم چو موم کی کنم آندل سختاین کار مقلب القلوب است نه من
هوش مصنوعی: من نرم و انعطاف‌پذیر هستم، چگونه میتوانم در این کار سختی به خرج دهم؟ این کار، کار من نیست؛ بلکه به دستان دیگری وابسته است که دل‌ها را در دست دارد.