شمارهٔ ۵۵۱
هوش مصنوعی: این ابیات به نقد شخصیت‌های پست و بخیل می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر فردی نادان و پست به ثروت برسد، هیچ خیری از او به جامعه نمی‌رسد و او فقط ضرر خواهد داشت. در واقع، وجود چنین افرادی تنها موجب فزونی خساست و ناپاکی در جامعه می‌شود. به طور کلی، شاعر هشدار می‌دهد که ثروت در دست افراد نادان و بخیل، بی‌فایده و مضر است.
گر سفله غنی شود چه جود آید ازواو جمله زیان است چه سود آید ازو
هوش مصنوعی: اگر فرد پست و بیارزشی ثروتمند شود، چه خیری از او به دست میآید؟ او در کل زیانآور است و هیچ سودی از او حاصل نمیشود.
گویی ز وجود آن خسیس این غرضستکافعال خسیسه در وجود آید ازو
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که هدف آن شخص بخیل این است که از وجودش، صفات و کارهایی که به بخیلی مربوط می‌شود، به وجود بیاید.