تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۶۶

ما میوه این چمن چشیدیم همهور بار دلی بود کشیدیم همه
دیدیم هر آنچه دیدنی بود دلانادیده همان گیر که دیدیم همه