شمارهٔ ۶۱۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و دلربایی معشوق است. شاعر به توصیف چشمان معشوق و تأثیر آن بر دل و جان می‌پردازد. او می‌گوید که اگر بخواهد به چشمان معشوق سرمه بزند، هیچ‌کس نمی‌تواند او را از این کار بازدارد، زیرا زیبایی معشوق آنقدر جذاب و فریبنده است که دل هر کسی را به تسخیر درمی‌آورد.
آنی که بحسن از مه و خورشید بهیاز غمزه کسی ز خنده جان بازدهی
هوش مصنوعی: در زمانی که تو با زیباییات مانند ماه و خورشید درخشانی و با چشمانت به حدی جذاب هستی که از خندهات زندگی را به کسی هدیه میدهی.
گر میل چنین سرمه ز مژگان سازیخاکت ندهد کسی که بر دیده کشی
هوش مصنوعی: اگر تصمیم بگیری از چشمانت سرمه بسازی و آرایش کنی، دیگر هیچ‌کس خاکی بر سرت نخواهد ریخت.