تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۲۰

ای کز مه خود چو سایه بی نور ترینزدیک تری و ز همه مهجور تری
از کعبه مقصود چو رو تافته ییهر چند که میروی ازو دور تری