تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۲۶

می نوش نه آنچنان که از دست شویدر پای خسان چون خاک ره پست شوی
بیداری عیش شب بفریاد چه سودکز خواب صبوحی چو سگان مست شوی