بخش ۴۹ - غریب
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و جذابیت چشم‌های شخصی به نام پرویز اشاره دارد و می‌گوید که همچون مرواریدی درخشنده است. همچنین به غبار و خاکی که بر روی آن نشسته اشاره کرده و از آن به عنوان مانعی بر سر راه زیبایی یاد می‌کند. در کل، شاعر زیبایی را همراه با طراوت و پاکی می‌خواهد.
چو چشم از مژه پرویز نی است لؤلؤ بیزغبار خاک درت را عبیر وش گو بیز
هوش مصنوعی: چشم‌های تو به مانند مرواریدی است که از پشت مژه‌های زیبایت نمایان است. بوی خوشی که از خاک پای تو به مشام می‌رسد، همچون عطر دل‌انگیز است.