شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم عشق و مستی اشاره دارد. شاعر می‌گوید در صورتی که ساقی (محبوب) به ادب و رفتار خوب خود پایبند باشد، حتی اگر دور باشد، خون او را می‌خورند. همچنین، به تفاوت میان مستی حقیقت و مستی مجاز اشاره می‌کند و بیان می‌کند که نباید گمان کرد که مستی منجر به عذرخواهی می‌شود. در نهایت، شاعر بر اهمیت حقیقت در احساسات تأکید دارد.
ساقی ز ادب مست تو گر دور بودخونش بخورند اگر چه منصور بود
هوش مصنوعی: ای ساقی، اگر به خاطر ادب، شراب تو را بنوشند و تو دور باشی، حتی اگر کسی مثل منصور (که به یقین بزرگ است) باشد، باید خونش را بنوشند.
گر مست حقیقت است ور مست مجازبدمست گمان مبر که معذور بود
هوش مصنوعی: اگر کسی به حقیقت جذب شده باشد یا در دریای مجاز غوطهور شده باشد، نباید فکر کنی که او به خاطر این حالش بخشوده است.