شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی برای او پر کند، زیرا او خود را به خاطر زیبایی و جذابیت ساقی و ویژگی‌هایش، مجذوب و شگفت‌زده می‌داند. او اشاره می‌کند که دلش به یاد چشمه‌ای که از لطافت و خوشمزگی ساقی سرچشمه می‌گیرد، زنده است و لطف و مهربانی همیشگی ساقی، خطاهای او را می‌پوشاند.
ساقی قدحی که حلقه در گوش توایمدل زنده بیاد چشمه نوش توایم
هوش مصنوعی: ای ساقی، من همان کس هستم که در گوش تو حلقهای دارم. دل من هنوز به یاد چشمه نوشی است که از آن سیراب شدهام.
لطف تو خطا کاری مستان پوشدشرمنده الطاف خطا پوش توایم
هوش مصنوعی: توسعه محبت و بخشش تو باعث میشود که اشتباهات و ناپختگیهای ما زیر سایهی نوازشهایت پنهان بماند و ما از این رحمت شرمنده هستیم.