تناجی
اهلی شیرازی

برگ دوازدهم یک تاج است

ای روی تو آفتاب خوبان بجمالهرگز نرسد بدامنت دست زوال
خاک قدمت گر همه یکذره بودیک تاج زر است بر سر اهل کمال