تناجی
اهلی شیرازی

برگ یازدهم دو تاج است

ای کز ستم غم تو دلها بر هندزلفین تو دست صبر را تاب دهند
من سرنکشم ز خاکبوس در توگر مهر و مهم دو تاج بر فرق نهند