تناجی
اهلی شیرازی

برگ چهارم نه زر سفید

ای کز کرمت خلق فرحناک بودبا لطف تو سیم و زر کم از خاک بود
زر پیش تو هیچ است ولی در کف مانه تنگه برابر نه افلاک بود