تناجی
اهلی شیرازی

برگ هفتم شش چنگ است

ای خورده ز شکر لبت خار رطبطوطی صفتم خراب آن شکر لب
مست تو چه غم خورد که پیوسته رسداز شش جهتش نوای شش چنگ طرب