تناجی
اهلی شیرازی

برگ نهم چهار چنگ است

ای کز ستم غم تو یک دل نرهدکس دل ندهد ترا که جان هم ندهد
از چنگ دو ابرو و دو چشمت نرهمیک صید ز چار چنگ بیرون نجهد