تناجی
اهلی شیرازی

برگ دوازدهم یک چنگ است

این کز تو نصیب من دل تنگ بس استخون جگرم باده گلرنگ بس است
با ناله خود ز زهره کی یاد کنمیک بزم مرا نوای یک چنگ بس است