تناجی
اهلی شیرازی

برگ هشتم زر سرخ است

ای لطف تو تریاک غم و داروی دردمانند تو در جهان کسی لطف نکرد
هر کو بدر تو روی زردی آوردپنج اشرفیش بکف نهی چون گل زرد