تناجی
اهلی شیرازی

برگ هفتم شش زر سرخ است

ای آنکه رخ تو به ز گلزار بوداز چشم بدان حقت نگهدار بود
گر زر بود از هیچ جهت غم نبودشش اشرفیت ز شش جهت یار بود