تناجی
اهلی شیرازی

برگ دوازدهم یک زر سرخ است

ای آنکه به رخ تو پرده صبر دردکی پیش تو دیده در رخ گل نگرد
خورشید فلک گر همه اشرف باشدپیشت به یک اشرفی کس آنرا نخرد