برگ سوم ده قماش
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره می‌کند و او را به عنوان چراغی در میان گلهای چمن توصیف می‌کند. لب‌های زیبا و شیرین معشوق می‌تواند فضای چمن را زنده و شاداب کند. همچنین، او از این می‌گوید که در کنار زیبایی معشوق، گلهای چمن رنگین و زیبا خواهند شد.
ای آنکه دو عارضت چراغ چمنندلبهای تو رونق شکر می شکنند
هوش مصنوعی: ای کسی که گونههایت مانند چراغهای باغ نورافشانی میکنند، لب‌های تو بهقدری شیرین و پررنگ هستند که مانند شکر جلوه میکنند.
یکره بچمن گذر که گلهای چمندر پای تو ده قماش رنگین فکنند
هوش مصنوعی: بچهها با شادابی از کنار تو میگذرند و گلهای رنگارنگ چمن در زیر پای تو میشوند.