شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و وابستگی عمیق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که عشق مانند خاری است که به ریشه وجود انسان نفوذ کرده و جدا شدن از آن غیرممکن به نظر می‌رسد. حتی اگر بخواهی از تأثیرات عشق آزاد شوی، باز هم دل و روح تو تحت تأثیر آن خواهد بود و نمی‌توانی به سادگی از این ارتباط رهایی یابی.
خار خاری که بجان ریشه زد از عشق گلیکی بقطع نظری از هوش وی برهی
هوش مصنوعی: خار، خاری است که به ریشه نشسته و به خاطر عشق به گلی، نمیتوان از هوش و آگاهی او چشم پوشید.
صدره از وی ببری سر زند از دل دگرتتارگ و ریشه اش از جان نکنی کی برهی
هوش مصنوعی: اگر به من اعتقادی نباشد و احساساتی از تو دور کنم، حتی اگر تو را از خود جدا کنم، چگونه میتوانم از چنگال تو رها شوم؟ ریشه و پیوند ما عمیقتر از اینهاست.