شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و دلتنگی می‌پردازد و نشان می‌دهد که رازهای عاشقانه در دل یک فرد نهفته است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که صحبت کردن درباره دیگری در واقع بازتاب احساسات شخصی خود ماست. در این شعر به اهمیت وجود معشوق و تأثیر آن بر زندگی شاعر اشاره شده و بر دلتنگی و آرزوی بازگشت به دوران خوش عاشقانه تأکید می‌شود. همچنین، شاعر بیان می‌کند که هر چیزی که می‌گوید در عمق وجودش به خود او مربوط می‌شود و نگاهی به زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی معشوق دارد.
راز خویت از بدآموز تو می‌جوییم مااز تو می‌گوییم گر با غیر می‌گوییم ما
هوش مصنوعی: ما از تو میپرسیم که راز خودت چیست، اما اگر با دیگران صحبت کنیم، در واقع ما درباره تو صحبت میکنیم.
حشر مشتاقان همان بر صورت مژگان بودمر ز خاک خویشتن چون سبزه می‌روییم ما
هوش مصنوعی: روز قیامت، عشق و شور و شوق عاشقان به وضوح بر چهره مژگانشان نمایان است، همانطور که ما از خاک وجود خود مانند سبزهی خوشرو از زمین سر بر میآوریم.
راز عاشق از شکست رنگ رسوا می‌شودبا وجود سخت‌جانی‌ها تنک‌روییم ما
هوش مصنوعی: راز عاشقانه به خاطر شکست و ناکامیها از پرده بیرون میآید، حتی با وجود درد و سختیهایی که میکشیم، ما همچنان آسیبپذیریم و ضعیف هستیم.
زین بهار آیین نگاهان بو که بپذیرد یکیعمرها شد، رخ به خون دیده می‌شوییم ما
هوش مصنوعی: در این بهار، نگاهی به زیبایی‌ها داشته باش و متوجه باش که گاهی روزها و سالها میگذرد و ما با چشمان غمزدهامان، خود را شسته و پاک میکنیم.
آفتاب عالم سرگشتگی‌های خودیممی‌رسد بوی تو از هر گل که می‌بوییم ما
هوش مصنوعی: ما در دنیای پر از سردرگمی و پیچیدگیها زندگی میکنیم، اما با هر گلی که بو میکنیم، عطر و یاد تو را حس میکنیم.
تا چه‌ها مجموعه لطف بهاران بوده‌ایتا به زانو، سوده پای ما و می‌پوییم ما
هوش مصنوعی: چقدر زیبایی و نعمتهای بهار برای ما فراهم بوده که ما را به زانو درآورده و همواره در حال جستوجو و طلب آن هستیم.
زحمت احباب نتوان داد غالب بیش از اینهرچه می‌گوییم بهر خویش می‌گوییم ما
هوش مصنوعی: ما نمیتوانیم بیشتر از این از دوستان طلب کمک کنیم، هر چیزی که می‌گوییم در واقع به خاطر خودمان است.