شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: این شعر به بیان پیچیدگی‌های زندگی و تأمل در زیبایی‌ها و حقایق جهان می‌پردازد. شاعر به مخاطب می‌گوید که در تماشای ظواهر دنیا نباید غرق شد و باید به عمق و اصل مسائل توجه کرد. او به زیبایی‌های زندگی و نعمت‌ها اشاره کرده و بر اهمیت واقعیات بر افکار و وسواس‌ها تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر به ناپایداری و گذرایی دنیا و تلاش برای درک بهتر حقیقت اشاره می‌کند و به مخاطب می‌گوید که نباید خود را در زرق و برق ظاهری گم کند.
ای که نبوی هر چه نبود در تماشایش مپیچنیست غیر از سیمیا عالم، به سودایش مپیچ
هوش مصنوعی: ای کسی که در زیبایی‌های وجودش هیچ کمبودی نیست، به تماشای او دور نچرخ و خودت را گم نکن؛ زیرا در عالم تنها چیزی که مهم است، خود اوست و نباید به چیزهای دیگر توجه کرد.
موجه از دریا، شعاع از مهر حیرانی چراست؟محو اصل مدعا باش و بر اجزایش مپیچ
هوش مصنوعی: پدیدههای زیبا و خاصی که در طبیعت وجود دارند، نشانهای از حیرت و شگفتی هستند. به جای اینکه در جزییات و جزئیات چیزها غرق شوی، باید به اصل و مفهوم اصلی توجه کنی و خودت را در آن گم نکنی.
آسمان وهم ست از برجیس و کیوانش مگوینقش ما هیچ ست بر پنهان و پیدایش مپیچ
هوش مصنوعی: آسمان با زیباییهایش شبیه به خیال و توهم است و از ستارههای برجیس و کیوان تشکیل شده است. دربارهی نقش و نشانههای ما، نه در چیزهای پنهان و نه در چیزهای آشکار، صحبت نکنید و به آن نپردازید.
آخر از مینا به جاه و پایه افزون نیستیبنده ساقی شو و گردن ز ایمایش مپیچ
هوش مصنوعی: به زودی متوجه خواهی شد که مقام و منزلت واقعی به خاطر ذات و شخصیت توست و نه به خاطر ظاهر و زیبایی؛ بنابراین، خود را به طمع مقامهای دنیا مشغول نکن و در جوار معشوق باقی بمان.
صورتی باید که باشد نغز و زیبا روزگارگو به اکسونش مپوش و گو به دیبایش مپیچ
هوش مصنوعی: وجهی زیبا و دلنشین باید داشته باشد، به طوری که روزگار را به شکلی مناسب نمایان کند. به او بگو که زینت خود را پنهان نکند و به خود نپیچد.
نامه عنوانش بنام تست زان رو تازه استداغ غم دارد سوادش بر سراپایش مپیچ
هوش مصنوعی: نامهای که با نام تست آغاز شده، نشاندهنده این است که موضوعش تازه و جدید است. در آن نامه، احساس غم به وضوح حس میشود و تمام آثار آن روی شخص نمایان است.
دل از آن تست و نعمتهای الوانش تراستسخت در هم چون سماط خوان یغمایش مپیچ
هوش مصنوعی: دل تو متعلق به من است و نعمتهای گوناگونش نیز به خودت تعلق دارد. آن را سخت در هم نپیچ، مانند آن سفرهای که با غذاهای مختلف پر شده و در هم پیچیده نیست.
ای هوس کارت ز گستاخی به بی رحمی کشیدنازکیهای میانش بین به بالایش مپیچ
هوش مصنوعی: ای عشق، کار تو از روی جسارت به نقطهای خیلی سخت و بیرحمانه رسیده است. نازکیهای او را ببین و به دور او نچرخ، که این کار میتواند عواقب بدی داشته باشد.
بیش ازین کی بود این هم التفاتی بوده استاینقدر بر خود ز رنجشهای بیجایش مپیچ
هوش مصنوعی: بیشتر از این، چه چیزی میتواند باشد؟ این فقط یک توجه بوده است. اینقدر خودت را به خاطر نگرانیهای بیهوده نپیچان.
نعش غالب همچنین بر جا گذار آخر شبستخیز و در کحلی پرند گوهرآمایش مپیچ
هوش مصنوعی: در آخر شب، نعش غالب بهجا مانده است. بیدار شو و در کحل، پرندهای که گوهر پنهان دارد را ببیند و در آن غوطهور نشو.