شمارهٔ ۱۴۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق و گاهی تلخ شاعر نسبت به عشق و دوستی است. او آرزو می‌کند که گنبد آسمان فرو بریزد، حتی اگر این فرو ریختن بر سر او بیافتد. شاعر از دوری می‌گوید و ترس از عواقب عشق و بیدادی که ممکن است بر او فشار بیاورد. او به می‌گساری در مجلس اشاره می‌کند و حسرت می‌خورد که شاید توجهش به او جلب نشود. همچنین به غم و درد دل اشاره دارد و می‌گوید که نمی‌تواند از دردهای خود صحبت کند. در نهایت، احساساتش را درگیر باده و عشق می‌داند و نگران است که این احساسات سنگینی بر دلش داشته باشد. این شعر تصویری زیبا از عشق، درد و زیبایی‌های زندگی ارائه می‌دهد.
خوشا که گنبد چرخ کهن فرو ریزداگر چه خود همه بر فرق من فرو ریزد
هوش مصنوعی: خوشا که اگر آسمان قدیمی بر سرم خراب شود، زیرا احساس میکنم که این اتفاق هرچند بر سر من بیافتد، هنوز هم زیبایی خاصی دارد.
بریده ام ره دوری که گر بیفشانمبه جای گرد، روان از بدن فرو ریزد
هوش مصنوعی: من مسیر دوری را رها کردهام، چون اگر آن را در جای گرد و غبار بریزم، روح از بدن جدا خواهد شد.
ز جوش شکوه بیداد دوست می ترسممباد مهر سکوت از دهن فرو ریزد
هوش مصنوعی: از ناراحتی و درد ناشی از بیرحمی دوست میترسم که مبادا عشق و محبت من به او با سکوتی ناخواسته آشکار شود.
دهد به مجلسیان باده و به نوبت منبه من نماید و در انجمن فرو ریزد
هوش مصنوعی: به کسانی که در مجلس نشستهاند، شادی و خوشی میبخشد و نوبت من هم میرسد و در این جمع به من توجه خواهد شد.
مرا چه قدر به کویی که نازنینان راغبار بادیه از پیرهن فرو ریزد
هوش مصنوعی: من چه اندازه به کویی عشق میورزم که در آنجا غبار بیابان بر پیراهن معشوقان نشسته است.
ز خارخار چنین کس چه نالمی که خسکبه رختخواب گل و یاسمن فرو ریزد
هوش مصنوعی: این شاعر در این شعر به بیان احساسات و تجربیات خود میپردازد. او می‌گوید که از درد و رنجهایی که در زندگی داشته، نمی‌تواند شکایت کند؛ زیرا در برابر زیبایی و لطافت گلها و یاسمنها، همه آنها بیاهمیت به نظر میرسند. او به نوعی میخواهد بگوید که زیبایی‌های زندگی میتوانند بر مشکلات و سختیها غلبه کنند و آدمی را از غمها دور سازند.
ترا که عالم نازی به غمزه بستایدکسی که گل به کنار چمن فرو ریزد
هوش مصنوعی: تو که زیبایی و با ناز و غمزه خود توجه همه را جلب میکنی، باید بدانید که کسی که گل را در کنار چمن میریزد نیز سزاوار ستایش است.
مکن به پرسشم از شکوه منع کاین خونی ستکه خود ز زخم دم دوختن فرو ریزد
هوش مصنوعی: از اینکه از من دربارهٔ درد و رنجی که دارم سوال میکنی خودداری کن، چون این درد عمیقتر از آن است که فقط با زبان بیان شود و در درونم همچون خونی است که از زخمهایم ریخته میشود.
به من بساز و بدان غمزه می به جام مریزکه هوشم از سر و تابم ز تن فرو ریزد
هوش مصنوعی: با من خوب باش و نگذار که شراب در جام بریزد، زیرا که من با زیباییات دیوانهام و این وضعیت میتواند به من آسیب بزند.
بترس زانکه به محشر ز طره طراردل شکسته ام از هر شکن فرو ریزد
هوش مصنوعی: بترس از این که در روز قیامت، به خاطر موهای پریشانم، دل شکستهام مانند هر شکنی، در هم بریزد.
به ذوق باده ز بس آب در دهن گرددمی نخورده مرا از دهن فرو ریزد
هوش مصنوعی: به خاطر لذت شراب، به میزان زیادی آب در دهانم جمع میشود و چون شراب نخوردهام، این آب از دهانم بریزد.
رواست غالب اگر «در قائلش » گوییکه از لبش ز روانی سخن فرو ریزد
هوش مصنوعی: اگر کسی در مورد شخصی بگوید که سخنان او به قدری شیرین و روان است که به راحتی از زبانش جاری میشود، به نوعی میتواند اشاره کند که او غالب بر دیگران است.